Το μάθημα αποσκοπεί στην εξοικείωση των φοιτητών με το ζήτημα της ανανοηματοδότησης των κλασσικών λογοτεχνικών ειδών από τους συγγραφείς της Ύστερης Αρχαιότητας. Ως κείμενα αναφοράς επιλέγονται η τραγωδία Χριστὸς Πάσχων και η πραγματεία Περὶ τῆς οὐρανίας ἱεραρχίας, αμφότερα δημιουργίες ανωνύμων αποδιδόμενες στον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη αντιστοίχως. Οι φοιτητές, επί τη βάσει της ενδελεχούς αναγνώσεως των έργων και της σχετικής βιβλιογραφίας, αναμένονται να ερευνήσουν τη σημασία της επιλογής εκ μέρους των συγγραφέων (α) να διαλεχθούν με την ευριπίδεια τραγωδία με τη μορφή κέντρωνος ο πρώτος, με την νεοπλατωνική φιλοσοφία ο δεύτερος και (β) να οικειοποιηθούν τη συγγραφική ταυτότητα των συγκεκριμένων Χριστιανών Πατέρων. Η εξέταση του μαθήματος γίνεται μέσω γραπτής εργασίας και προφορικής παρουσίασης, στην οποία οι φοιτητές καλούνται να εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίον η διαχείριση της κληρονομιάς των κλασσικών χρόνων συγκροτεί την κειμενική ταυτότητα ενός συγκεκριμένου έργου της επιλογής τους από έναν κατάλογο είκοσι αντιπροσωπευτικών της περιόδου κειμένων (από το Συμπόσιον του Μεθοδίου και τα Ἀνακρεόντεια του Σωφρονίου μέχρι τον Ὑπὲρ τῶν ἱερῶν λόγο του Λιβανίου και τη Συνηγορία μίμων του Χορικίου).