Eπισκόπηση της ελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής από το έπος του Διγενή (11ος αι.) ως το τέλος της Κρητικής Αναγέννησης (1669). Θίγεται το ζήτημα των απαρχών (πότε - και με ποιους όρους - θεωρούμε ότι αρχίζει η νεοελληνική λογοτεχνία) και της περιοδολόγησης. Εξέταση των γραμματειακών ειδών που καλλιεργήθηκαν (έπος, σατιρική ποίηση, μυθιστορία, δράμα, δημοτικό τραγούδι κτλ.) και διερεύνηση των σχέσεών τους με την ελληνική αρχαιότητα, αλλά και με το δυτικό Μεσαίωνα και την Αναγέννηση. Η γραμματολογική επισκόπηση συνοδεύεται από επιλεγμένα κείμενα.